Lange stilte

Follow my blog with Bloglovin

Ik werd een half jaartje geleden keihard gevloerd door die rotzak, ik stortte in, raapte mezelf enigszins bijeen, vond een overlevingsmodus en trof de noodzakelijke maatregelen. Dat werkte in het begin: ik ging plannen maken en ik ging bloggen, ik verhuisde en overleefde de kerstperiode…en daarna werd het even stil, ik blogde weer verder en daarna…werd het heel lang stil. Ik wilde even niet. Wat had ik in godsnaam te vertellen…wat was ik aan het doen dan?! Tja…ik had dus even een kleine terugslag. Lees verder

Shoplog – Parijs (je moet wel…)

Ja…naar Parijs en niet winkelen. Dat is natuurlijk geen optie. Dus ik mocht, ik had een carte blanche van mezelf gekregen. En dat werkt dus blijkbaar, want ik heb het nog bescheiden gehouden ook. Best een prestatie (eigenlijk vooral een noodzaak…tripje Parijs op zich is al duur genoeg, maar dat terzijde). Maar er is wel weer genoeg gekocht om een mini-shoplog van te maken.

Lees verder

Journal Parisien – dag 3

Aiiii, laatste dag alweer! Wat gaat dat toch weer veel te snel! Maar alweder een stralende dag! Gewoon weer, BAM! 24 graden! Heerlijk! Dus netjes opgestaan, kopje thee gedronken, koffer ingepakt en uiteindelijk met veel meer shit de deur uit gelopen dan dat we aankwamen…en dat in twee dagen. Het is ook elke keer hetzelfde! Klein minpuntje: ik ben op miraculeuze wijze mijn telefoonoplader en koptelefoon van mijn iPhone kwijtgeraakt…NIET relaxed! Hoe doe ik dat ook weer? Hoe dan? Maar goed, er zijn ergere dingen! Lees verder

Journal Parisien – dag 2

Jaaaaa hoor: kater!!! Lekker chique weer, Madeleine! De kroegentocht van gisteravond was ons niet in de koude kleren gaan zitten. In mijn eigen hoofd sprak ik mij de eerste uren bestraffend toe: Leine, je bent geen vierentwintig meer…gedraag je dan ook niet zo. En na een analyse van de avond met de vriendin: waar is het mis gegaan (het antwoord: bij de derde fles wijn en het niet eten), waarom wisten we dat niet (het antwoord door de vierde fles wijn en het niet eten) herpakten we onszelf. We moesten dan maar eens voorzichtig op gaan staan. Een zonovergoten Parijs wachtte op ons. Ja, nouja, en die  schietende kater; die negeren we maar even. Ik ben in freaking Parijs. Die kater is er niet. Ik heb geen hoofdpijn, echt niet, echt niet! Lees verder

Om in de stemming te komen: favoriete chansons (ja, echt)

Hier gaan mensen afhaken. Mag je een Franse naam hebben, Madeleine, maar sommige dingen gaan echt te ver. Ik roep normaal heel hard: ik schaam me dr niks voor, hier schaam ik me wel een beetje voor. Maar ik hou gewoon echt van Franse chansons, hoe truttiger hoe beter! Ik zing zelfs mee…het moet niet gekker worden! Ik ga mijzelf niet verdedigen, maar ik ben hier verpest door mijn ouders. De Franse cd-collectie bij mijn ouders is immens. En op vakantie werd dit tot in den treure gedraaid. Tot kotsens aan toe. Maar blijkbaar is er toch iets van deze indoctrinatie blijven hangen. What can I say…ik ben gebrainwashed! En in het kader van de Parijse voorpret (nogmaals: we gaan drie dagen…twee keer knipperen en je bent weer thuis) heb ik een paar van mijn favorieten op een rijtje gezet. Lach niet te hard…ik weet tenminste van mijzelf dat ik een nerd ben!

Lees verder

Hamburgers hongerstaking-stijl

Jeeeetje, hoeveel hamburgers zou ik in mijn leven gegeten hebben? Hoeveel kilo zou ik ooit aangekomen zijn van alleen hamburgers met friet? Je kan me nergens zo blij mee maken als met een druipende moddervette hamburger met alles erop en eraan en een dikke berg friet met mayo ernaast. Zeker als ik in Amerika ben ga ik los op hamburgers. Shame on me. Maar erger nog: ik heb ook een zwak voor de veel te slechte ik-wil-niet-weten-hoe-dodelijk-ze-zijn Big Tasty van MacDonalds. Oooh, hou op…die dingen zijn zo smerig en slecht…maarja guilty pleasures, hè. Ik heb thuis zelfs een hamburgerkookboek…en geloof me; er is zoveel moois mogelijk! Lees verder

Paris, j’arrive!

Nog maar een paar nachtjes slapen en dan is het al weer zo ver: drie dagen Parijs met een allerleukste en liefste vriendin. Na alle gebeurtenissen van de afgelopen weken, komt dit weekend precies op tijd. Ik wil heel graag weer even wegvluchten, heel even met mijn hoofd in de wolken. En waar kan dat beter dan in Parijs. Parijs is echt een grote liefde…ik zou er willen wonen, ik zou er het liefst altijd zijn. Maar goed, als dat niet kan: dan maar zo vaak mogelijk een excuus vinden om er heen te gaan. En nu hadden we een perfect excuus: we waren allebei aan een verzetje toe. Dus: Parijs, we komen er aan!! Lees verder

Het was weer zo ver – shoplog

Totaal ongepland, maar zeker noodzakelijkerwijs werd er toch weer gewinkeld deze week. Je begrijpt dat er niks overbodigs is gekocht, dat alles totaal onvermijdelijk was en dat ik hier niets aan kan doen. Ik heb geen gat in mijn hand en ik geef al helemaal niet teveel geld uit. Zeker de laatste tijd niet. Laat dat duidelijk zijn. Er moest gewinkeld worden, ik wilde het ook niet. Maar het moest…komt dit geloofwaardig over zo? Lees verder