Lange stilte

Follow my blog with Bloglovin

Ik werd een half jaartje geleden keihard gevloerd door die rotzak, ik stortte in, raapte mezelf enigszins bijeen, vond een overlevingsmodus en trof de noodzakelijke maatregelen. Dat werkte in het begin: ik ging plannen maken en ik ging bloggen, ik verhuisde en overleefde de kerstperiode…en daarna werd het even stil, ik blogde weer verder en daarna…werd het heel lang stil. Ik wilde even niet. Wat had ik in godsnaam te vertellen…wat was ik aan het doen dan?! Tja…ik had dus even een kleine terugslag. Lees verder

Hoofd leeg typen

Deze blog gebruik ik het liefste voor leuke dingen. Maar aangezien het ook een piepklein beetje een soort dagboek is en bij gebrek aan een therapeut…mag ik heel af en toe mijn hoofd een beetje leeg typen. Over hoe het gaat in dit noodgedwongen nieuwe leven, over wat me dwars zit, over wat me goed doet. En of er iets van een stijgende lijn in zit. Om daar maar mee te beginnen: ik denk dat er een soort van stijgende lijn is. Ik huil niet meer vaak, wel af en toe, als weer blijkt dat hij me alweer een naaistreek heeft geleverd. Goed om zeker te weten: ik wil de klootzak-ex nooit meer terug…wat een zieke gozer is het! Jammer van die zeven jaar, maar goed dat het voorbij is. Ik slaap beter (Amerikaanse slaappillen zijn awesome!!) en dat scheelt toch wel het allermeest. De crack-junk-donkere-kringen trekken al een beetje weg…al conceal ik ’s ochtends my ass off om het een beetje weg te werken. Lees verder

Try my life! wk 43

Jeetje, de weken gaan echt snel voorbij lately. Op zich mooi, want zo erg geniet ik er ook weer niet van. En hoe sneller de weken gaan, hoe meer ik me comfortabel voel in mijn nieuwe vrijgezelle leven. Thuiskomen na Parijs was weer een beetje een domper. Maar er zijn genoeg leuke dingen gebeurd!! Sowieso ga ik vanaf nu alleen nog maar met kleurenfoto’s werken op mijn blog. Staat toch wat vrolijker. Ik vind zwart-wit-foto’s prachtig, maar uiteindelijk werd de blog er ook een beetje somber van. En hoewel ik best vaak somber ben geweest de afgelopen maanden, hoeft de blog niet somber te zijn; een beetje kleur is dus juist goed! Vandaar. Maar goed, de week. Wat was er fijn en wat niet?Lees maar mee: Lees verder

Journal Parisien – dag 3

Aiiii, laatste dag alweer! Wat gaat dat toch weer veel te snel! Maar alweder een stralende dag! Gewoon weer, BAM! 24 graden! Heerlijk! Dus netjes opgestaan, kopje thee gedronken, koffer ingepakt en uiteindelijk met veel meer shit de deur uit gelopen dan dat we aankwamen…en dat in twee dagen. Het is ook elke keer hetzelfde! Klein minpuntje: ik ben op miraculeuze wijze mijn telefoonoplader en koptelefoon van mijn iPhone kwijtgeraakt…NIET relaxed! Hoe doe ik dat ook weer? Hoe dan? Maar goed, er zijn ergere dingen! Lees verder

Op zoek naar Leine

Noodgedwongen denk ik de laatste tijd veel na over mezelf en mijn leven. Hoe kan het dat mij overkomt, wat mij overkomt? Overkomt het me, trek ik het aan of zoek ik het zelfs op? Al twee maanden is mijn hoofd op hol: waar het mis gegaan is, wat ik anders had moeten doen, waar ik schuld heb. Ik wou dat mijn hoofd dat niet deed. Ik kom namelijk niet verder.
Nu kan ik een paar dingen doen: blijven malen en in cirkels blijven denken, me laten doorzagen door een psycholoog of op zoek gaan naar mezelf. Ik ga voor het laatste. Wie ben ik? Lees verder

Bucketlist – deel 2

Een maand geleden knalde ik er in een misschien ietwat overmoedig moment een bucketlist uit. Het idee: Ik kan doen en laten waar ik zin in heb! En ik kan meer uit het leven te halen dan alleen bankhangen met een zak aardappelen. Here’s the new Madeleine!!! Ik maakte een lijstje met ‘things to do nu het kan.’ Ik bedacht me vandaag dat ik dat lijstje moest gaan aanvullen, bijhouden en aanscherpen. En ik moet hem beter maken, het gaat immers niet alleen om dingen doen, maar ook dingen die je na wil streven. Ik moet beter worden, mijn loopbaan moet beter worden, ik moet bezig blijven. Dus in mijn opkrabbelperiode ga ik maandelijks mijn lijst langs. Waar ben ik en wat wil ik nog meer!?
Scherp blijven, Leine! En blijven werken! Lees verder

Herfst!!

Elk jaar weer laat ik mij verrassen. Ik ben nog aan het nazomeren en dan opeens…is het koud en guur. Opeens is je leren jas te koud, opeens is het tijd voor sjaals en truien. Het is gedaan met terrasjes, luchtige jurkjes en peeptoes. Je gaat in no time zo van vestjes, onderhemdjes en lange mouwen, zo naar het definitieve omslagpunt: de verwarming moet aan!! Het is weer voorbij…we moeten minimaal tot april wachten op zonneschijn en lentegevoel…april…noooo dat is zo ver weg!!! Help!! Lees verder

Powernummers!!!

Ik ben dol op muziek. Als het even kan, staat er muziek aan. Elke ochtend onder de douche, op de fiets, tijdens het werk, tijdens het koken en tijdens het opruimen. Muziek beurt je op, maakt je hoofd leeg, maakt je bewuster van wat je hebt, geeft je inspiratie, het helpt je huilen en het neemt je boosheid wat weg. De laatste tijd zet ik heel vaak nummers op waardoor ik me heel even beter voel. Harde muziek, die je power geven. In New York heb ik Sunny van Traum:A en Places to Go van Anouk grijs gedraaid. Deze liedjes herinneren me nu aan het fijne gevoel van New York om weer even zorgeloos en vrij te zijn. Bij deze liedjes gaat nu automatisch mijn hoofd weer even omhoog, de rug wat rechter en stap ik net wat zelfverzekerder door. Heel even maar, maar daar begint het mee, toch? Lees verder