Verhuiskriebels

Zucht van opluchting: ik heb vandaag het huurcontract ondertekend. Oooohh yeah!!! En over een week ga ik dan toch eindelijk verhuizen!! Heb ik er zin in? Nope!! Het blijft een treurige aftocht en het doet nog steeds pijn. Ben ik er klaar voor? Hell yeah! De dozen vullen zich met een rap tempo en ik ben verbijsterd over de hoeveelheid dozen die je in je eentje vol kan stouwen. Okee okee…ik neem ook gewoon uit principe veel mee…ik vind mezelf nou eenmaal een betere bestemming dan de evil ex en zijn snol!! Maar dan nog: Zes dozen met schoenen…dat is best veel…drie dozen met dvd’s…ook best veel! Hutkoffers vol met kleding…zelfs nog na de grote garderobecleansing…is ook heul veul!! Aaaaahhh waar ga ik dat laten?!?!? Ik heb dit weekend helemaal afspraakloos gelaten om alles verder in te pakken. Volgend weekend ga ik namelijk al knallend hard verhuizen. Ik heb alleen nog geen nieuwe meubels gekocht. Dat ga ik stukje bij beetje doen. Als ik er zin in heb en als het geld het toelaat. Dat betekent dus ook dat er de komende weken/maanden wat tripjes naar Ikea en aanverwante woontoko’s gaan gebeuren…hè…vervelend!! Nu ben ik gewoon nog even aan het kijken wat ik dan ongeveer zou willen. Kijk maar mee!!! Lees verder

Bucketlist – deel 2

Een maand geleden knalde ik er in een misschien ietwat overmoedig moment een bucketlist uit. Het idee: Ik kan doen en laten waar ik zin in heb! En ik kan meer uit het leven te halen dan alleen bankhangen met een zak aardappelen. Here’s the new Madeleine!!! Ik maakte een lijstje met ‘things to do nu het kan.’ Ik bedacht me vandaag dat ik dat lijstje moest gaan aanvullen, bijhouden en aanscherpen. En ik moet hem beter maken, het gaat immers niet alleen om dingen doen, maar ook dingen die je na wil streven. Ik moet beter worden, mijn loopbaan moet beter worden, ik moet bezig blijven. Dus in mijn opkrabbelperiode ga ik maandelijks mijn lijst langs. Waar ben ik en wat wil ik nog meer!?
Scherp blijven, Leine! En blijven werken! Lees verder

Herfst!!

Elk jaar weer laat ik mij verrassen. Ik ben nog aan het nazomeren en dan opeens…is het koud en guur. Opeens is je leren jas te koud, opeens is het tijd voor sjaals en truien. Het is gedaan met terrasjes, luchtige jurkjes en peeptoes. Je gaat in no time zo van vestjes, onderhemdjes en lange mouwen, zo naar het definitieve omslagpunt: de verwarming moet aan!! Het is weer voorbij…we moeten minimaal tot april wachten op zonneschijn en lentegevoel…april…noooo dat is zo ver weg!!! Help!! Lees verder

Couchpotato-en voor gevorderden

Ik ben een ontzettende liefhebber van films en series. Vroeger was ik een boekenmeisje, maar daar heb ik nu even de rust niet voor. Ik heb prachtige boeken liggen, maar ik ben te snel afgeleid. Dus maar even simpel: film aan, serie aan en je bent opeens zomaar een halve dag verder. Aangezien ik nog niet echt in de kroeg-fase ben (niet te verwarren met sloerie-en-gooi-jezelf-te-grabbel-fase…want die is er permanent…), is dit even de favoriete weekendbezigheid van het moment (dat en spullen therapeutisch weggooien en kapot maken…en schelden en janken…je weet wel…de usual). Ik heb de afgelopen weken flink wat af gekeken (serieus, Madeleine, get a life!)
Lees verder

Slechte plannen

Laat we eens heel eerlijk zijn: ik heb ze niet allemaal op een rijtje lately. Niet raar ook als je wereld opeens zo op zijn kop staat. Maar het beste is: ik weet het tenminste nog van mezelf…dat scheelt. Maar echt: ik ben een puinhoop, een tikkende tijdbom en een labiel stuk ellende. Nog steeds. Ik ben het al heel lang zat…maar dat zet je dus niet uit. Was het maar zo’n feest. Dus tja, ik jank en scheld nog even verder. Ik eet en slaap nog steeds niet, want slapen en eten is voor mietjes….blijkbaar. Maar…ik zou Madeleine niet zijn als ik er geen misbruik van maakte. Zo ben ik ook wel weer: ongegeneerd. Ik speel de ik-ben-bedrogen-kaart waar en wanneer het maar kan. Bij voorkeur op het werk: “Oooohh nee, ik kan dat echt niet doen…ben ik veel te teer en fragiel voor.” Ik maak er mijn dagbesteding van om naar zo veel mogelijk collega’s te roepen: “Jaaaaa, laat me ook maar in de steek…alsof ik het niet zwaar genoeg heb.” Mijn collega’s glimlachen minzaam, er zit nog iets van Madeleine in (en wanneer gaat ze eindelijk een keer d’r snater houden?!)!!
Lees verder

Project Sexy

Volledig bewust van het feit dat dit de zoveelste post is met een ietwat vunzige titel, laat ik hem toch staan. Kijk naar de andere posts met vuige of dubieuze titels en je lijkt op een bouquet-reeks-blog terecht te zijn gekomen. Niet mijn bedoeling…oprecht niet. Geloof me; Project Sexy is bittere ernst en heeft niks met ranzigheid te maken! Iedereen zou een Project Sexy moeten hebben. Sterker nog…Project Sexy zou de leidraad van ieders leven moeten zijn…

Lees verder

Leerpuntje…

Ik wordt elke ochtend om 7.00 wakker door mijn wake up light. Het ochtendgeluk wordt er niet beter van, maar toch; dat ding is de beste uitvinding ever!!! Werd je vroeger het bed uitgejaagd door aggressieve wekkertonen, nu is het alsof de liefde van je leven je wekt. Jammer wel, dat je er drie seconde later achter komt dat het takke-vroeg is, dat het gewoon een werkdag is en dat je nog steeds zeven jaar aan een hufter hebt verkwist. Maar dat geheel terzijde. Ondanks mijn ochtenddip durf ik met volle overtuiging te beweren, zonder enige overdrijving (nou, vooruit misschien een beetje): Mijn leven is echt stukken beter sinds de wake up light! Maar serieus. Ik sta meestal niet meteen op, maar kijk eerst het journaal vanuit bed… Tja, en dat is ergens het punt dat het mis gaat.

Lees verder

Lekker chique!

Ik hoor mijzelf wel eens dingen zeggen, of na een paar drankjes: roepen/schreeuwen/blaaten, waarvan ik meteen weet dat het onverstandig was. Onverstandig voor iemand anders (oh well…), maar vaker nog onverstandig voor mijzelf, omdat ik het niet kan waarmaken of (en dan hebben we het over 90 procent van de gevallen) omdat het weer niet zo chique is. Want laat ik het gewoon maar eerlijk zeggen: ik ben niet zo chique. Sommigen zouden mij plat en ordinair noemen, zo ver zou ik zelf niet willen gaan.

Lees verder

Bucketlist

Laat ik eens heel gek doen en het allemaal van de positieve kant bekijken. Ik ben van die lafaard af, kan op zoek naar iets beters en…ik kan doen en laten waar ik zin in heb!! Je zou denken dat dat hier voor ook kon….hmmm nee. De lapzwans vegeteerde op de bank, wilde nergens heen, had nergens een mening over en na een aantal jaar duwen en trekken, gaf ik op…dan bleef ik ook wel thuis, dan hield ik mijn mond wel, dat soort dingen. Vandaar ook mijn verbazing dat die droeftoeter op andere vlakken dus blijkbaar heel actief was. Ik snap zijn term ‘spelletjes’-avond met collega’s nu ook veel beter…vond dat altijd wat triest…maar ik snap nu wat daar nou zo leuk aan was…nouja…nee, dat snap ik nog steeds niet…

Lees verder